Bezpodstawnie wezwała policjantów. Została ukarana
Jak widzimy, nadal zdarzają się osoby, które bezmyślnie i bezpodstawnie wzywają służby ratunkowe. W ten nieodpowiedzialny sposób mogą przyczynić się do tego, że pomoc osobie, która jej naprawdę potrzebuje, nie dotrze do niej na czas. Przykładem tak nieodpowiedzialnej postawy, jest zachowanie kolejnej mieszkanki powiatu iławskiego.
W czwartek (03.09.2026 r.) oficer dyżurny iławskiej policji został poinformowany o groźbach karalnych. Zgłaszająca oświadczyła, że ktoś jej i jej partnerowi grozi. Dodała, że ma przyjść do nich niejaki Paweł, z jakimiś osobami i ma ich pobić. Oświadczyła, że do nich idą, będą za 5 minut i grożą cały czas. Policjanci pojechali na miejsce, gdzie zastali zgłaszającą, znajdującą się pod znacznym działaniem alkoholu. 37-latka oświadczyła, że zadzwonił do niej znajomy i groził jej przez telefon i ma nagranie tej rozmowy. W trakcie czynności policjanci ustalili, że to kobieta zadzwoniła do znajomego. Okazało się, że kobieta nie kierowała żadnych gróźb wobec kobiety. 37-latka dodała, że zadzwoniła pod numer alarmowy, bo chciała
dowiedzieć co z dzieje się ze sprawami, które zgłosiła kilka miesięcy temu na komendzie.
Mieszkanka gminy Iława zgodnie z Kodeksem Wykroczeń za bezpodstawne wezwanie policji została ukarana mandatem karnym w wysokości 500 złotych.
Pamiętajmy !
Na numery alarmowe tj. 112, 999, 998, dzwonimy tylko w uzasadnionych przypadkach. Za bezpodstawne wezwanie służb ratunkowych zgodnie z art. 66 Kodeksu wykroczeń sprawca podlega karze aresztu (od 5 do 30 dni), karze ograniczenia wolności lub karze grzywny do 1.500 złotych.
Takie zachowania odciągają funkcjonariuszy od ważnych zadań. Policjanci zawsze reagują na każde zawiadomienie, więc reagują również na te fałszywe. Funkcjonariusze także informują o zdarzeniu inne instytucje.
Takich i podobnych zgłoszeń jest wiele. Przed wybraniem numeru alarmowego każdy powinien się zastanowić czy sprawa, z którą dzwoni, wymaga interwencji policji, ponieważ wzywając ją bezpodstawnie, można przyczynić się do nieudzielenia pomocy innej osobie, która naprawdę takiej pomocy potrzebuje, a do której — w wyniku np. głupiego żartu — patrol policji nie dotrze.